ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΜΕΝ

Το “δυστυχώς επτωχεύσαμεν” του Χαρίλαου Τρικούπη και η επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου. Οι αναλογίες με το σήμερα είναι συγκλονιστικές…Το ιστορικό του “δυστυχώς, επτωχεύσαμεν”

Την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον Χαρ. Τρικούπη έγιναν οι πρώτες προσπάθειες “δημοσιονομικής εξυγίανσης”. Όρος που περιλάμβανε μεταξύ άλλων και την “αναμόρφωση του δημοσιονομικού και διοικητικού οργανισμού της χώρας, την εκβιομηχάνιση και την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας”. Μια αναμόρφωση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των ξένων, ώστε να λυμαίνονται την ελληνική οικονομία, τον ορυκτό της πλούτο και τον ιδρώτα των εργαζομένων. Παραλλαγή της δημοσιονομικής εξυγίανσης του Χαρίλαου Τρικούπη – αναπροσαρμοσμένη στις σημερινές συνθήκες –καθώς η εμπειρία δείχνει ότι ωθεί την ελληνική οικονομία με μαθηματική ακρίβεια σε νέα πτώχευση. Μετά το θάνατο του Χ. Τρικούπη ακολούθησε ο καταστροφικός ελληνο-τουρκικός πόλεμος του 1897. Η κατάληξη αυτού του πολέμου ήταν η επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου (ΔΟΕ), από τους ξένους και ντόπιους πιστωτές της Ελλάδας, τους λεγόμενους “ομολογιούχους”. Το ιστορικό μέχρι το “δυστυχώς επτωχεύσαμεν” και την επιβολή του ΔΟΕ – όπως έχει καταχωρηθεί στην ιστορία – έχει ως εξής: α) Το 1885,ο Δεληγιάννης διαδέχτηκε στην πρωθυπουργία τον Χαρ. Τρικούπη, που είχε κυβερνήσει τη χώρα από το 1882 μέχρι το 1885. Ο Δεληγιάννης, όμως, δεν κατάφερε ν’ ανταποκριθεί στους όρους των δανείων που είχε συνάψει για λογαριασμό του ελληνικού δημοσίου ο Χαρ. Τρικούπης. β) Ο Χαρ. Τρικούπης, που νίκησε στις εκλογές του Μάη του 1892, δεν κατάφερε κι αυτός να συνάψει νέο εξωτερικό δάνειο και παραιτήθηκε. Δημιουργήθηκε νέο κυβερνητικό σχήμα, με τους Ράλλη και Σωτηρόπουλο, οι οποίοι όμως σύντομα παραχώρησαν και πάλι τη θέση τους στον Χ. Τρικούπη. γ) Το 1893 ο Χαρ. Τρικούπης, εξαιτίας της άσχημης οικονομικής κατάστασης, αναγκάστηκε να πει στη Βουλή σαν πρωθυπουργός τη φράση “κύριοι, δυστυχώς, επτωχεύσαμεν”,που έμεινε ιστορική. δ) Η πτώχευση της Ελλάδας σήμανε κλονισμό της δραχμής και ολοκληρωτικό μαρασμό της ελληνικής οικονομίας. Η κήρυξη της Ελλάδας σε πτώχευση έγινε με αφορμή τη βίαιη ανθελληνική εκστρατεία στο εξωτερικό, αλλά και για την επιβολή δυσβάσταχτων βαρών στις λαϊκές μάζες.(σ. σ Μήπως αυτά θυμίζουν κάτι; Μήπως παρόμοιες δηλώσεις για επίθεση από το Διευθυντήριο των Βρυξελλών, τους υπερατλαντικούς μας συμμάχους και άλλους κύκλους στο εξωτερικό δε γίνονται και σήμερα;). ε) Η ιστορία λέει επίσης ότι ο Χαρ. Τρικούπης έσπευσε στην Ευρώπη και και ζήτησε δάνεια για την οικονομική στήριξη της υπερχρεωμένης ελληνικής οικονομίας. Οι κυβερνήτες και οι τραπεζίτες της Ευρώπης, παίζοντας καλά το παιχνίδι στη σκακιέρα του εμπορικού και πολιτικού μοιράσματος του κόσμου, αρνήθηκαν τη χορήγηση νέου δανείου – και φυσικά τη στήριξη που αναζήτησε σ’ αυτούς ο Τρικούπης. Έτσι, ο τελευταίος έχασε στις εκλογές του Απρίλη του 1895 – δηλαδή πριν περίπου 101 χρόνια – και αποσύρθηκε από την πολιτική και πέθανε ένα χρόνο αργότερα (το 1896) στη Ριβιέρα της Γαλλίας. στ)  Στις εκλογές του 1895, τη μάχη κέρδισε ξανά ο Δεληγιάννης, ο οποίος – με τη βοήθεια των ξένων “συμμάχων μας” – σύρθηκε σε πόλεμο με τους Τούρκους τον Απρίλη του 1897, που κατέληξε σε πανωλεθρία για τους Έλληνες. ζ) Πριν τα τέλη Απρίλη του 1897, για την Ελλάδα γινόταν όλο και πιο συγκεχυμένη, εξαιτίας των αντικρουόμενων συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων και των πιέσεων που ασκούσαν οι “ομολογιούχοι”. Τελικά, η Ελλάδα βγήκε από τον τυχοδιωκτικό αυτό πόλεμο νικημένη και ταπεινωμένη, καθώς της επιβλήθηκε πολεμική αποζημίωση και Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος. Η επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου Η συνέχεια του “δυστυχώς επτωχεύσαμεν” ήταν ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος που επέβαλαν στην Ελλάδα, με το δάνειο των 150 εκατ. φράγκων το 1897 – τις συνέπειες του οποίου πληρώνουμε ακόμη σήμερα – οι ξένοι τραπεζίτες. Η καρέκλα που κάθεστε είναι από την εποχή που στην Ελλάδα επιβλήθηκε ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος (ΔΟΕ). Η ενδιαφέρουσα – από ιστορική άποψη – αυτή πληροφορία βγήκε σε μια συζήτηση το καλοκαίρι του 1996 στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, στην οδό Πανεπιστημίου, με τον τότε υπουργό Οικονομικών Αλ. Παπαδόπουλο και σήμερα υπουργό Εσωτερικών – Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης. Η συζήτηση εκείνη είχε επίκεντρο την πορεία και τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και κυρίως τα κρατικά ελλείμματα και τη “Λερναία Ύδρα” του δημόσιου χρέους. Με δεδομένο ότι ο ΔΟΕ επιβλήθηκε το 1897, η ζωή της καρέκλας στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους έχει ιστορία 99 ετών από τη μέρα που οι Ευρωπαίοι – και τότε – εταίροι της Ελλάδας ανέλαβαν για λογαριασμό της ελληνικής κυβέρνησης να “νοικοκυρέψουν” την ελληνική οικονομία. Φέτος, κλείνουν ήδη 103 χρόνια από την ιστορική εκείνη μέρα, που ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας Χαρίλαος Τρικούπης – κάτω από το βάρος του δημόσιου χρέους – είπε δημόσια από το βήμα της ελληνικής Βουλής, το γνωστό “δυστυχώς κύριοι, επτωχεύσαμεν”! Συνέπεια της κήρυξης της Ελλάδας σε πτώχευση ήταν η ένταση της εξάρτησης της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας από το χρηματιστικό κεφάλαιο. Αδιάψευστος μάρτυρας, το γεγονός ότι 4 χρόνια μετά την πτώχευση του 1893 και υπό την πίεση της στρατιωτικής ήττας του 1897, επιβλήθηκε στην Ελλάδα ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος (ΔΟΕ) με το νόμο ΒΦΙΘ/23 – 2 – 1898,με τη μορφή …”οικονομικής βοήθειας”. Η οικονομική “βοήθεια”, που πρόσφεραν με το δάνειό τους οι ξένοι τραπεζίτες στην Ελλάδα, συνοδεύτηκε με σκληρούς πολιτικούς όρους και φυσικά την παραχώρηση του δικαιώματος στους ξένους να κάνουν κουμάντο στην ελληνική οικονομία. Όπως σημειώνουν και οι ιστορικοί, ο έλεγχος που επιβλήθηκε τότε στην Ελλάδα ήταν βαρύτερος σε σχέση με τους ελέγχους που επιβλήθηκαν σε άλλες υπανάπτυκτες χώρες, όπως η Τυνησία, το Μαρόκο, η Αίγυπτος, η Τουρκία. Ο έλεγχος των δημόσιων προσόδων και η “εξυγίανση” των δημόσιων οικονομικών – έτσι είχαν βαφτίσει και τότε τη ληστεία που γινόταν από το χρηματιστικό κεφάλαιο σε βάρος της ελληνικής οικονομίας και του λαού της – εξασφάλιζαν για τους ξένους ομολογιούχους την τακτική είσπραξη των τοκοχρεολυσίων (των δανείων), ελαχιστοποιώντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο μη καταβολής τους. Η “εξυγίανση” των δημόσιων οικονομικών, στην κατεύθυνση της φτηνής διαχείρισης, επέβαλε τη σταδιακή μείωση του χαρτονομίσματος που κυκλοφορούσε για λογαριασμό του ελληνικού κράτους (παράγραφοι 3 και 4 του άρθρου 30 του νόμου ΒΦΙΘ). Την όλη επιχείρηση διάσωσης των συμφερόντων των πιστωτών στήριξε το εγγυημένο δάνειο των 151,3 εκατ. φράγκων. Με το δάνειο αυτό καλύπτονταν: 1) Οι αποζημιώσεις, που υποχρεώθηκε να καταβάλει η Ελλάδα στην Τουρκία συνολικού ύψους 93,9 εκατ. φράγκων.2) Το κυμαινόμενο κρατικό χρέος ύψους 31,4 εκατ. φράγκων.3) Το έλλειμμα του ελληνικού δημοσίου για το έτος 1897 ύψους 22,5 εκατ. φράγκων και4) Οι δαπάνες έκδοσης του δανείου (προμήθειες, μεσιτικά κλπ.) ύψους 3,5 εκατ. φράγκων.. Η συνταγή ήταν απλή και σίγουρη. Το κράτος λειτουργεί και με μεγάλες δαπάνες για την εξυπηρέτηση των ξένων ομολογιούχων και υπηρετεί με συνέπεια (αφού αφαιρεθούν οι κυριότεροι πρόσοδοι για εξυπηρέτηση των εξωτερικών δανείων) το φιλελεύθερο ιδεώδες της χρηστής χρηματοδότησης. Η οικονομικοκοινωνική εξέλιξη της χώρας ανάγεται σε υπόθεση της ιδιωτικής οικονομίας και στην περίπτωσή μας στο αναιμικό ντόπιο κεφάλαιο, στα εμβάσματα των Ελλήνων του εξωτερικού και στο αναμενόμενο ενδιαφέρον του ξένου κεφαλαίου, για το οποίο οι νέες συνθήκες κρίνονται ελκυστικές.

ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΑ ΡΕΠΟ

Την πέμπτη 4-10-2012 πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση διαμαρτυρίας του Προσωπικού του ΨΝΤ στην πύλη του νοσοκομείου για την μη καταβολή των δεδουλευμένων υπερωριών  10 μηνών.. Στη συζήτηση που ακολούθησε με την Υποδιοικήτρια που παραβρέθηκε στο χώρο για να καθησυχάσει το προσωπικό τέθηκε και το ζήτημα  του μεγάλου αριθμού των οφειλομένων ρεπό του προσωπικού και η αδυναμία της υπηρεσίας να τα χορηγήσει.  Με έκπληξη την άκουσα να αναφέρει πως για τη συσσώρευσή τους, φταίει το παραπάνω ρεπό που χορηγείται στα κλειστά τμήματα. Τα είπε με τον ίδιο τρόπο που το τελευταίο διάστημα ακούμε κάποια συνάδελφο που της αρέσουν τα μαθηματικά να προσπαθεί να το αποδείξει. Τη συνάδελφο μας θα πρέπει να τη στείλουμε ξανά στο δημοτικό για να ξαναθυμηθεί την πρόσθεση. Διότι δεν ευθύνεται το ένα παραπάνω  ρεπό για τα οφειλόμενα που έχουν συγκεντρωθεί. Αν ίσχυε αυτό τότε τα ρεπό του προσωπικού θα ήταν λιγότερα και αυτό διότι οι τελευταίες αλλαγές στο προσωπικό των κλινικών έγιναν  πριν από περίπου 20 μήνες. Άρα τα οφειλόμενα ρεπό δεν θα έπρεπε να ξεπερνούν τα 30. Επίσης αυτή η θεωρία δεν εξηγεί την ύπαρξη πολλών οφειλομένων ρεπό σε τμήματα όπως οι ξενώνες που το προσωπικό δεν επωφελείται από το ευεργέτημα αυτό. Το λυπηρό είναι ότι διαδίδουν ψευδή στοιχεία στο προσωπικό αλλά και στην Υποδιοικήτρια.

Ανέφερε επίσης πως η χορήγηση του παραπανίσιου ρεπό δεν είναι νόμιμη. Θέλω σε αυτό το σημείο να διευκρινίσω πως αυτό το ρεπό δόθηκε  (ίσως όχι νόμιμα) για να προσφέρει την αναγκαία ξεκούραση στο προσωπικού που κάνει κυκλικό ωράριο και δεν προστατεύεται από τις ρυθμίσεις που προβλέπονται από την  Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας. Το νοσηλευτικό προσωπικό του ΨΝΤ δουλεύει σε κυκλικό ωράριο χωρίς να μεσολαβούν 12 ώρες ανάπαυσης μεταξύ των βαρδιών, με πολλά νυκτερινά και χωρίς να παίρνει τα απαραίτητα 2 ρεπό την εβδομάδα. Σε πολλές περιπτώσεις δουλεύει και εβδομάδες χωρίς τα κανονικά ρεπό που δικαιούται ώστε να ξεκουράζεται. Αυτός ήταν ο πραγματικός λόγος που χορηγήθηκε το παραπάνω ρεπό στο προσωπικό των κλειστών τμημάτων διότι εκτός του ότι δουλεύει με εξοντωτικούς ρυθμούς έχει να αντιμετωπίσει και τις πολύ άσχημες συνθήκες που επικρατούν στα τμήματα εισαγωγών. Αρκεί να σκεφτείτε πως το 99% των εισαγωγών αφορούν επικίνδυνους όπως χαρακτηρίζονται από τους εισαγγελείς ψυχικά ασθενείς με ότι αυτό συνεπάγεται. 

 Για να είμαστε ειλικρινείς για τα οφειλόμενα ρεπό φταίει η αποψίλωση των κλινικών  από νοσηλευτικό προσωπικό- από το απώτερο παρελθόν έως και σήμερα-  το οποίο χρησιμοποιήθηκε σε αλλότρια καθήκοντα και σε πολύχρονες αποσπάσεις πέρα από τα όρια που επιτρέπει ο νόμος.

Επίσης καταστρατηγήθηκαν οι κατά καιρούς Υπουργικές εντολές  για επιστροφή του νοσηλευτικού προσωπικού στις θέσεις του. Με αυτό τον τρόπο για να καλύπτονται οι κλινικές με ασφάλεια θεσπίσθηκε το εξαντλητικό ωράριο που ισχύει έως σήμερα. Είμαστε πιστεύω το μοναδικό νοσοκομείο στην Ελλάδα που εφαρμόζεται αυτού του είδους το ωράριο. Αν κάποιοι θεωρούν ότι το ρεπό είναι παράνομο ας το καταργήσουν. Έτσι και αλλιώς δεν έχει προσφέρει έως σήμερα τίποτα στην ξεκούραση του προσωπικού. Θα πρέπει όμως να βρεθεί λύση ώστε και να καλύπτονται με ασφάλεια οι  βάρδιες στις κλινικές και το προσωπικό να μπορεί να ξεκουράζεται επαρκώς όπως προβλέπεται από τις κοινοτικές οδηγίες. Θέλω να τονίσω εδώ πως η φθορά, ψυχική και σωματική του προσωπικού του ΨΝΤ είναι τεράστια . Υπάρχουν διεθνείς μελέτες που αναφέρονται  στους κινδύνους που εκτίθεται το προσωπικό που κάνει κυκλικό ωράριο. Αναφέρονται σε προσωπικό που κάνει ελαφρύτερες βάρδιες. Πόσο μάλλον το νοσηλευτικό προσωπικό του ΨΝΤ που δουλεύει ανά 8ωρο-8ωρο συνεχόμενα με πολλά νυκτερινά το μήνα και χωρίς τα προβλεπόμενα ρεπό. Με την πάροδο του χρόνου έχουν δημιουργηθεί υπάλληλοι 2 ταχυτήτων στο ΨΝΤ. Από τη μια υπάλληλοι που δεν εργάστηκαν στην ειδικότητα στην οποία διορίσθηκαν και το υπόλοιπο νοσηλευτικό που παρέμεινε δουλεύει ως σκλάβος για να αναπληρώσει τη δουλειά όσων λείπουν. Επιπλέον τους τελευταίους μήνες δεν πληρώνεται τις υπερωρίες του. Υπάρχει σαφής καταστρατήγηση των άρθρων του Υπαλληλικού κώδικα όπως το άρθρο 30, δεν ισχύει η αξιοκρατία αλλά το πολιτικό μέσον και κανένας δεν απολογήθηκε ποτέ για την μη τήρηση των νόμων του κράτους στο ΨΝΤ.

                                                                       

                                                              Παπακώστας Χρήστος

Κινητοποιήσεις

Μετά από πολλά χρόνια, από όσο γνωρίζω, έχουν γίνει ήδη τρεις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας-μέχρι τώρα που γράφω- στο νοσοκομείο μας. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει μια κινητικότητα στο ΨΝΤ, άλλωστε δεν είναι λίγα και τα θέματα που μας αφορούν, που μας καίνε θα έλεγα. Υπενθυμίζω μερικά: μαζεμένα ρεπό, απλήρωτες δεδουλευμένες αργίες και νύχτες 10 μηνών, μεταφορά του φαρμακείου και των γραφείων στο Παναρκαδικό, με αποτέλεσμα καθημερινές δυσκολίες και δυσλειτουργίες καθώς κ.α. θέματα.

Όλα τους πολύ σοβαρά που απαιτούν άμεση και γρήγορη αντιμετώπιση, λύση και βέβαια μας αφορούν όλους!

Αν εξαιρέσουμε την συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 4/10/12 που μαζευτήκαμε περίπου στα 60 άτομα- προσωπικά δεν είμαι ικανοποιημένος από τον αριθμό- μπορεί να πει κανείς ότι υπήρξε μια σχετική ανταπόκριση. Δεν παύει όμως να είχαμε πολλές και σημαντικές απουσίες όπως συναδέλφων από τους ξενώνες της πόλης – συνολική παρουσία τους μετά βίας 15 άτομα- , αλλά και συνάδελφοι από τα λεγόμενα «κεντρικά», καθώς επίσης και η διευθύντρια νοσηλευτικής υπηρεσίας, όλες οι προϊσταμένες- εκτός 2 με 3 που παρευρέθησαν- και αρκετών εργαζόμενων από όλες τις ειδικότητες, εκ των οποίων πολύ λίγοι δικαιολογημένοι. Σε αντίθεση με τα αμέσως πιο πάνω η υποδιοικήτρια κ. Γκιόλα έδωσε το παρόν, προς τιμή της, και συζητήσαμε  μερικά από τα φλέγοντα θέματα. Όσο αφορά τώρα τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 12/10/12 ήμασταν δεν ήμασταν 20 άτομα. Γιατί;;; Άντε εγώ δέχομαι και αν θέλετε δικαιολογώ προσωπικά αρκετούς, λόγω της μη καλής και έγκαιρης ενημέρωσης, αλλά για εμένα είναι αδικαιολόγητοι όλοι αυτοί οι συνάδελφοι οι οποίοι εργάζονταν αυτή την ημέρα και δεν κατέβηκαν στην πύλη για τρεις ώρες, ούτε καν από περιέργεια! Δικαιολογίες πολλές:«κάνει κρύο», «τι θα μας πουν πάλι τα ίδια και τα ίδια», «βαριέμαι που να τρέχω πρωί πρωί» κ.λπ

Δεν είναι έτσι όπως πολύ καλά γνωρίζετε, διότι εσείς οι ίδιοι όταν δείτε κάποιον του σωματείου, ρωτάτε «τι γίνεται με τις ώρες μας», «τα ρεπό μας», «τις αργίες» και «το τι μας επιφυλάσσει το μέλλον μας».

Δεν γίνεται να τα έχουμε όλα έτοιμα στο πιάτο, άλλοι να κινητοποιούνται και να διεκδικούν και να επωφελούμαστε και εμείς εκ του ασφαλούς! Δεν λέω όλοι θα λείψουμε – και εμένα μου έχει συμβεί- από συγκεντρώσεις και θα ξαναπροκύψει στον καθένα μας ή έχει συμβεί στο παρελθόν, όμως τώρα τα πράγματα είναι πιο σοβαρά από ποτέ, δεν επιτρέπετε ορισμένοι μας να αδιαφορούν και να είναι ωχαδερφιστές!

Γι’ αυτούς τους συναδέλφους έχω να θυμίσω ότι αν πήραν 2 μήνες αργίες και νύχτες τους πήραν, διότι 60 άτομα κατέβηκαν στη πύλη και με την κινητοποίηση τους αυτή διεκδίκησαν και μπήκαν στο λογαριασμό μας περίπου 250-300 ευρώ έκαστος.

Ας μην εφησυχάζουμε και ας μην αδρανοποιούμαστε, έχουμε να διεκδικήσουμε ακόμα πολλά! Θα χρειαστεί να ξανακατέβουμε στην πύλη ή κάπου αλλού για νέες κινητοποιήσεις, και θα πρέπει να είμαστε  αυτή τη φορά ακόμα περισσότεροι!!!  

Υ.Σ. Λυπάμαι αν στενοχώρησα κάποιους, εύχομαι να προβλημάτισα πολλούς!

Του Γιάννη Βαρούχα

Στα τάρταρα

 «Μεταξύ του νου και των χεριών πρέπει να παρεμβάλλεται η καρδιά.»

Από το κινηματογραφικό αριστούργημα Metropolis του Frietz Lang 1922 (Βωβός Γερμανικός κινηματογράφος).

Η μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού στενάζει λόγω των μέτρων των διεθνών τραπεζιτών και των ντόπιων προσκυνημένων εκπροσώπων τους. Ο λαός μας δεν επέβαλε στους κυβερνώντες μας την οργάνωση των Ολυμπιακών αγώνων, που στοίχισαν δισεκατομμύρια , ο λαός δεν καρπώθηκε τα δισεκατομμύρια  των εξοπλισμών του Άκη και λοιπών συνεργατών. Δεν έλαβε μέρος σε κανένα φαγοπότι όπως ισχυρίζεται ο γνωστός αμετροεπής, ιπποπόταμος της Ελληνικής πολιτικής. Τελευταία τα ΜΜΕ αναφέρονται σε διάφορες μικροαπατεώνες Ελλήνων για να αποσβέσου το τεράστιο φαγοπότι των πολιτικών μας. Στο κάτω κάτω όταν ένα καράβι βουλιάζει την ευθύνη την έχει ο κυβερνήτης. Πρόσφατα ο κος Ευαγγελάτος στην εκπομπή του στο ΣΚΑΙ που έχει καταντήσει η ΥΕΝΕΔ  της χούντας, έψαξε ένα συνδικαλιστή των ναυτεργατών του Σκαραμαγκά γιατί προσπάθησαν αυτοί να καταλάβουν το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και τον κάλεσε να αποδοκιμάσει αυτή την ενέργεια. Γνωρίζει ο κος Ευαγγελάτος, ο παχυλά αμειβόμενος τι σημαίνει να δουλεύεις μια φορά την εβδομάδα  και να είσαι και απλήρωτος!! Η πατρίδα είναι ιερή αλλά πρέπει για να την σέβονται να σέβεται τους πολίτες της. Ας σταθούμε όμως σε κάτι. Έχετε καταλάβει αγαπητοί φίλοι, ότι όλα αυτά τα χρόνια μας κυβερνούν άνθρωποι μα τριάντα σπίτια, σπίτια στην Αράχοβα, στη Μύκονο, σπίτια με πισίνες ( πολλές φορές αδήλωτες). Η άλλη εξοχοτάτη βουλευτής έβγαλε 200000 € για ένα χρόνο χωρίς φόρο για τα φτωχά παιδιά (2) που σπουδάζουν στην Αγγλία. Εσύ φτωχέ μου φίλε πας να γράψεις το παιδί σου στο ΤΕΙ Κεφαλονιάς, σου ζητούν υπέρογκα ενοίκια και σου λεν κιόλας ότι το καλοκαίρι πρέπει το παιδί να αφήσει το δωμάτιο για να νοικιαστεί από τουρίστες. Εσύ αγωνίζεσαι μια ζωή για να βάλεις ένα κεραμίδι  πάνω από το κεφάλι σου και μερικοί πολιτικοί μας φίλοι έχουν 30-40-50 σπίτια!!!!

Έχεις σκεφτεί φίλε μου ότι η πλειονότητα των πολιτικών της εξουσίας, δεν έχουν  μπει στη ζωή τους σε αστικό λεωφορείο δεν έχουν φάει σε λαδόκολλα ( εκτός αν το ετιτάσουν τηλεοπτικές εμφανίσεις); Όταν αυτοί τα καλοκαίρια οργώνουν το Αιγαίο με τα σκάφη τους, εσύ που πας για διακοπές αν πας; Είναι δυνατόν αυτοί οι Φαρισαίοι να ενδιαφερθούν για σένα; Ξέρουν αυτοί τι σημαίνει ο αγώνας για το μεροκάματο; Πορφυρογέννητοι, γέννημα θρέμμα του κολεγίου Αθηνών, μέλη Μασονικών στοών και λέσχης τύπου Bildeberg, ενδιαφέρονται μόνο για τα συμφέροντα των εργοδοτών τους (Τραπεζίτες , εφοπλιστές και λοιποί μεγαλοκαρχαρίες, καθώς και φοροφυγάδες κλπ ). Αυτό πάλι με το τσιπάκι φοροφυγάδων που περιέφερε ο κος Βενιζέλος και ο κος Παπακωνσταντίνου, στην τσεπούλα τους ή στο μαξιλαράκι τους τι σας λέει;

Το 72% των φορολογικών εσόδων είναι από μισθωτούς και συνταξιούχους!! Στη ιστορία της ανθρωπότητας υπήρξαν ηγέτες που ενδιαφερόντουσαν για το λαό τους, υπήρξαν μορφές που τίμησαν την ιδεολογία τους. Ο Βασιλιάς της Σπάρτης Άγης ο Δ΄ όταν παρήκμασε η Σπάρτη, και παραδόθηκε σε μια κάστα πλουτοκρατών κήρυξε επανάσταση και αναδιανομή της γης. Δολοφονήθηκε βέβαια από τους εφόρους και έτσι η Σπάρτη τέθηκε για πάντα στο περιθώριο της Ιστορίας. Ο Φραγκίσκος της Ασίζης αν και γιος πλούσιας οικογένειας πούλησε τα υπάρχοντα του, τα διένειμε στους φτωχούς και δημιούργησε το τάγμα των Φραγκισκανών μοναχών που χειμώνα καλοκαίρι περιφέρονται με ένα ρούχο από λινάτσα και με πέδιλα στα ποδιά. Ακολούθησε τις επιταγές του Χριστού. Ο Έγκελς στενός συνεργάτης του Μαρξ ήταν γιος εργοστασιάρχη από το Μάντσεστερ, Ο Λένιν ήταν μεγαλοαστός, Ο Τσε Γκεβάρα ήταν γιατρός γιος πλούσιας οικογένειας όπως και ο Κάστρο. Δυστυχώς όλοι αυτοί και άλλοι είναι εξαιρέσεις του κανόνα. Αλίμονο δεν υπάρχει πια καρδιά. Οι ύαινες και οι αρκούδες του διεθνούς καπιταλισμού, ροκανίζουν το εισόδημα των φτωχών, προστατεύουν τις τράπεζες τους διασφαλίζουν τα συμφέροντα των εργοδοτών τους. Δεν υπάρχει λοιπόν καμιά καρδιά που να παρεμβάλλεται μεταξύ του νου και των χεριών. Μπορούμε μόνο να ελπίζουμε στην καρδιά του λαού να επαναστατήσει και να πετάξει στα Τάρταρα της Ιστορίας, όλους αυτούς τους επιπεδωμένους συναισθηματικά, τους ανέκφραστους, ανέραστους και με καθηλωμένη μιμική μαμμόθρεφτους και μαμόθρεπτες του διεθνούς και ντόπιου Jet- Set. Αυτοί όλοι δεν είναι παρά μεταμφιεσμένοι αριστοκράτες με μανδύα δημοκρατών.

Μάριος Τυροβολάς

Κάποτε-Σήμερα

Κάποτε

Ο χρόνος είχε 4 εποχές, δουλεύαμε 8 ώρες, είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ, είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές όπως και τις καρδιές μας, πίναμε νερό της βρύσης, παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες, είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε, κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι, είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας, η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό, λέγαμε καλημέρα σε ένα περαστικό, ζούσαμε σε σπίτι 65 τ.μ. και ήμασταν ευτυχισμένοι, μαζευόμασταν όλοι γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι ενωμένοι, ζητάγαμε συγνώμη από κοντά, αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για 2 χρόνια, τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από ανθρώπους σαν το Σεφέρη, είχαμε το θάρρος να λέμε : «έκανα λάθος», οι τραγουδιστές τραγουδούσαν με την φωνή, νοιαζόμασταν για το γείτονα, ζούσαμε με ένα μισθό, κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονίας με τραγούδι κρασάκι, τα δανεικά τα έδινε ο αδελφός, δουλεύαμε για να ζούμε, δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη μα ήμασταν τόσο μα τόσο αισιόδοξοι ακόμα κι ευτυχισμένοι!

Σήμεοα

Ο χρόνος έχει 2 εποχές, έχουμε χάσει το μέτρημα, τα λέμε μέσω msn και skype, κλειδαμπαρωνόμαστε βάζουμε συναγερμούς και έχουμε λυκόσκυλα να μας φυλάνε, πίνουμε εμφιαλωμένο νερό και αρρωσταίνουμε, παίζουμε ποδόσφαιρο στο playstation, έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα, κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στενοχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ 3000 κυβικών, δεν έχουμε χρόνο για κανένα, η σκληρή δουλειά είναι κουταμάρα, καλημέρα μας λέει ο navigator, ζούμε σε σπίτια των 120 τ.μ. και δεν χωράμε μέσα, έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε στο τραπέζι όλοι μαζί, τα λέμε με sms, τώρα έχουμε το παντελόνι 2 μήνες και μετά άλλο, συνέντευξη παίρνουν τα περιοδικά από τον Καρβέλα, λέμε: αυτός φταίει όχι εγώ, οι τραγουδιστές τραγουδούν με βοηθητικά μέσα, τσατιζόμαστε αν ο γείτονας αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς, ζούμε με τους μισθούς που θα πάρουμε, μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια, μας δανείζουν  οι τράπεζες, ζούμε για να δουλεύουμε, έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας!

Αυτό το «κάποτε» το έλεγαν ζωή...

Της Σούλας Κολοβού

Repo

Πέρασε και αυτό το καλοκαίρι! Υπήρξαν όμως συνάδελφοι που δούλευαν- σχεδόν- και τους τρεις μήνες του, με αποτέλεσμα, εκτός του ότι δεν ξεκουράστηκαν, «θυσιάστηκαν» για το τμήμα και το νοσοκομείο και «αναγκάστηκαν» να μαζέψουν ρεπό..! Τα οφειλόμενα ρεπό τείνουν να γίνουν η μάστιγα των εργαζόμενων..!

Οι περισσότεροι συνάδελφοι έχουν πάνω από 50 οφειλόμενα ρεπό και μάλιστα σε συζητήσεις που κάνω, πολλά παραπάνω π.χ. 88,90,75,69 κ.τ.λ. και βέβαια πλανιέται η ερώτηση και γεννάται η απορία, πότε θα δοθούν! Εδώ θα πρέπει να ξεκαθαριστεί κάτι σημαντικό, επειδή από διάφορους ακούγονται διάφορα... έχουμε εργαστεί σε ημέρες που είχαμε ρεπό κατ επανάληψη, πέρα από τις αργίες για να εξυπηρετηθεί το εκάστοτε τμήμα και κατά συνέπεια το ΨΝΤ. Tο νοσοκομείο και όσοι ευθύνονται για την κατανομή των οφειλόμενων ρεπό, πρέπει να μεριμνήσουν άμεσα ώστε αυτά να δοθούν. Όπως κάποτε τους εξυπηρετήσαμε, έτσι τώρα θα πρέπει να μας εξυπηρετήσουν. Ανέφερα πιο πριν ότι από κάποιους ακούγονται διάφορα και εννοώ με αυτό το εξής παράδοξο που αφορά εμάς των οξέων.

Σύμφωνα με πληροφορίες φαίνεται να ειπώθηκε το παρακάτω απίστευτο και όμως εξωπραγματικό: «κάθε μήνα παίρνετε ένα ρεπό λόγω κλειστού τμήματος, υπολογίζονται σε 12 ρεπό το χρόνο. Επομένως σε 5 χρόνια εργασίας έχουμε 12χ5=60 ρεπό, άρα, να τα 60 ρεπό που σας οφείλονται! Ναι ε; Όποιος νομίζει ότι είναι έτσι τα πράγματα τότε ας μας δίνει, όπως άλλωστε προβλέπεται, το 5θημερο εργασίας και τα 2 ρεπό μέσα στην εβδομάδα, δηλαδή 8 ρεπό το μήνα και όχι να δουλεύουν οι συνάδελφοι με κυκλικό ωράριο, ακόμα και ένα μήνα σερί!!

Επειδή κάτι τέτοιο ξέρουμε καλά ότι δεν συμφέρει όσους διαρρέουν αυτά που διαρρέουν τότε ας βρεθεί η φόρμουλα να δοθούν τα οφειλόμενα ρεπό των συνάδελφων και άμεσα, τρόποι υπάρχουν πολλοί!

Με λύπη μου θα σας υπενθυμίσω συνάδελφοι ότι κάποτε ένα πρόσωπο με πολύ σημαντική θέση ευθύνης, είχε προτείνει και ήταν έτοιμο να καταθέσει να κοπεί το ρεπό που δίνεται στα οξέων κάθε μήνα.

Δυστυχώς για εμάς προερχόταν από την οικογένεια της νοσηλευτικής και όχι από κάποιον άσχετο γραφειοκράτη!!!

Του Γιάννη Βαρούχα

Το δόγμα του Σοκ

Θλιβερά, καταθλιπτικά, εξοργιστικά γεγονότα συμβαίνουν εδώ και 3 χρόνια στη πατρίδα μας. Όλοι τα βιώνουμε. Δυστυχώς όμως όσο περνάει ο καιρός τόσο τα πράγματα χειροτερεύουν. Έρχεται χειμώνας και υπάρχουν άνθρωποι που ίσως δεν θα έχουν θέρμανση ή θα επιστρέψουν στο μαγκάλι. Συνταξιούχοι για λύπηση με συντάξεις πείνας, χωρίς φάρμακα, χωρίς την δυνατότητα για πολλούς από αυτούς να ικανοποιήσουν στοιχειώδεις ανάγκες τους. Η τρόικα, η γερμανική μπότα, η ντόπια πλουτοκρατία μέσω των εκπροσώπων τους, πολιτικών, επιβάλλουν μονομερή λιτότητα. Μεγαλοκαρχαρίες δεν πληρώνουν καν φόρους και την ζημιά πληρώνουν μισθωτοί και συνταξιούχοι. Προεκλογικές υποσχέσεις εξανεμίσθηκαν, αναιρέθηκαν, ξεχάστηκαν. Δεν υπάρχει ανάπτυξη μόνο με φόρους και λιτότητα κραύγαζε στην αντιπολίτευση ο κ. Σαμαράς. Τώρα σκέπτονται να φορολογήσουν και τα χωράφια, ενώ φορολογούν και την ίδια την κατοικία που κάποιος μπορεί να κληρονόμησε ή να έφτιαξε με πολύ κόπο. Τέλος πάντων ο κ. Σαμαράς είναι εκπρόσωπος του άγριου καπιταλισμού και δικαιολογείται. Ο κ. Κουβέλης τι αντιπροσωπεύει, τα πούλησε όλα για να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Ο κ. Βενιζέλος; Άλλαξε το σήμα του ΠΑΣΟΚ και το έκανε σαν στρογγυλό αλυσοπρίονο που θυμίζει εκείνο που εκτόξευε κρυμμένο σε ένα καπέλο ο κινέζος υπηρέτης στο έργο «Χρυσοδάκτυλος», εναντίον Τζέιμς Μπόντ, και έκοβε κεφάλια. Το ίδιο όπλο χρησιμοποιούν άλλωστε και διάφοροι Νίντζα. Καλό θα ήταν να απαλείψει και τον ορισμό σοσιαλιστικό από το κόμμα του. Η λέξη σοσιαλισμός υπήρξε τιμημένη έννοια από το 19° αιώνα που άνθρωποι έχυσαν το αίμα τους για να κερδίσουν φτωχοί και ανήμποροι δικαιώματα. Μετά το Χριστιανισμό, χρονικά υπήρξε και είναι το μέγιστο κοινωνικό κίνημα και είναι κρίμα να λασπώνεται και να ρυπαίνεται από αυτό το νεοφιλελεύθερο ανάλγητο ΠΑΣΟΚ.

Περνάμε στα δικά μας. Σήμερα που γράφω, 12 Σεπτεμβρίου, δεν έχουν πληρωθεί ακόμη οι εφημερίες των ιατρών μηνός Απριλίου. Όλο το καλοκαίρι βγήκε μόνο με τους μισθούς μας, που στην περίπτωση των ειδικευόμενων μας είναι πολύ χαμηλοί (1000 ευρώ το μήνα). Μάλιστα δεδομένου ότι όλοι είναι ετεροδημότες δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα, ακόμα τους θρέφουν οι γονείς τους ή ο πεθερός τους. Εμείς οι ειδικευμένοι χάσαμε το 40% του εισοδήματος μας και θα χάσουμε άλλα 18% από τα ειδικά μισθολόγια. Με την αύξηση της εφορίας έχουμε χάσει 6 μισθούς!!! Απαράδεκτη βέβαια είναι και η κατάσταση με τις υπερωρίες των νοσηλευτών που έχουν να πληρωθούν από το Δεκέμβριο του 2011!!! Είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι που συνυπάρχουν 8 ώρες με ασθενείς, που άτομα στην κοινωνία, απορρίπτουν, τους θεωρούν δυσβάσταχτους, βάζουν μέσον να μην αποσπαστούν ούτε σε γραφεία του ψυχιατρείου, να έχουν να πληρωθούν 10 μήνες για τις υπερωρίες τους!!; Εγώ καλώ τους ανθρώπους της εξουσίας να καθίσουν 8 ώρες σε ένα ψυχιατρικό τμήμα και ας μην κάνουν τίποτα, θα αντέξουν; Επειδή λοιπόν εκτελούν δύσκολο έργο, που υπάρχει τάση στους ανίδεους να υποτιμούν, πρέπει να πληρώνονται. Δεν νομίζω ότι οι μεγάλο-τραπεζίτες μας, οι βουλευτές μας του κυβερνητικού συνασπισμού, θα άντεχαν ή θα ανέχονταν έστω και ένα μήνα χωρίς να πληρωθούν.

Περνάω τώρα σε μερικά οργανωτικά θέματα. Η άκαιρη συγχώνευση με το Παναρκαδικό έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα, που δεν μας τα λύνει το υπουργείο μας. Αφού είμαστε πλέον ψυχιατρικός τομέας, έχουμε επιστημονικό συμβούλιο; Έχουμε το συμβούλιο κρίσεων που κρίνει προαγωγές ή μονιμοποιήσεις; Υπάρχουν δυο συνάδελφοι με έννομο συμφέρον να δοθεί απάντηση αν θα τους κρίνουν και πότε οι γιατροί του ΨΝΤ ή οι ουρολόγοι, παθολόγοι, χειρουργοί του Παναρκαδικού. Η απάντηση είναι σιωπή και άγνοια μέχρι στιγμής. Δικαιούμαστε ιατρική υπηρεσία; Τι θα γίνει με διοικητικές θέσεις που θα ορφανέψουν και ετεροαπασχολούν εργοθεραπεύτριες ως γραμματείς για να αναπληρώσουν τα κενά; Γιατί αν πλεονάζουν δεν αποσπώνται από το Παναρκαδικό διοικητικοί υπάλληλοι; Αυτοί οι Τροικανοί κύριοι  κι που έρχονται στην Ελλάδα και δίνουν εντολές να μειωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι, έχουν υπόψιν τους την ανισομέρεια των δημοσίων υπαλλήλων στην χώρα μας; Γιατί δεν τους το λένε οι ντόπιοι οσφυοκάμπτες, οι υπηρέτες της πλουτοκρατίας; Θα ανεχόταν ο κ. Τροικανός στη χώρα του, νοσοκομείο, χωρίς φαρμακοποιό; Η φαρμακοποιός μας σε 5 μήνες εκ του νόμου φεύγει. Το Παναρκαδικό δεν διαθέτει φαρμακοποιό. Θα δεχόταν ο Τροικανός αν φύγει η φαρμακοποιός να μείνει μόνη  της μια υπάλληλος; Θα δεχόταν στα πλυντήρια να υπάρχει μόνος του ο κ. Τζήλος με μια υπάλληλο προχωρημένης ηλικίας; Εσείς που γνωρίζετε  πιστεύετε ότι η μεταφορά των άπλυτων στο Παναρκαδικό δεν θα δημιουργήσει χάος; Θα δεχόταν ο Τροικανός στην πατρίδα του 3 κοινωνικές λειτουργούς, (η μια παίρνει σύνταξη), για 100 κρεβάτια διακινούμενων, 90 κρεβάτια ξενώνων, για το ΚΨΥ, για την κινητή μονάδα και πλέον για τον ιατροπαιδαγωγικό σταθμό  που υποτίθεται θα προσλάμβαναν προσωπικό, αλλά από ότι φαίνεται ούτε αυτό θα γίνει!; Θα ανεχόταν ο Τροικανός 4 ψυχιάτρους για 100 κρεβάτια διακινούμενων και άλλους 2 για εξωνοσοκομιακές δομές, (ξενώνες, οικοτροφεία 140 κρεβάτια), με εξωτερικά ιατρεία και κινητή μονάδα. Θα δεχόταν ο Τροικανός την κοροϊδία να κόβει κορδέλα εγκαινίων ο ψυχιατρικός τομέας Καλαμάτας και πέντε ημέρες μετά να έρχονται 5 εισαγωγές από την Καλαμάτα (Μεσσηνία).

Αλλά δεν υπάρχουν απαντήσεις, είμαστε υπό το δόγμα του Σοκ!

Ναρκωμένοι, άναυδοι, αμήχανοι, αφημένοι στην τύχη μας!  Ελπίζω να ξυπνήσουμε!!!

Του Μάριου Τυροβολά