Εργατοώρα

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην ευρωζώνη στην οποία μειώθηκε την τετραετία 2008 – 2012 η εργατοώρα. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat η μείωση φτάνει το 11,2% καθώς το 2008 το κόστος εργασίας ήταν 16,7 ευρώ την ώρα, το 2010 αυξήθηκε στα 17,1 ευρώ και το 2012 "βούτηξε" στα 14,9 ευρώ. Με βάση αυτά τα στοιχεία η Ελλάδα βρίσκεται στην πέμπτη θέση της λίστας με το χαμηλότερο κόστος εργασίας ανά ώρα το 2012, η οποία έχει ως εξής: •Σλοβακία 8,3 ευρώ •Εσθονία 8,4 ευρώ •Πορτογαλία 12,2 ευρώ •Μάλτα 12,3 ευρώ •Ελλάδα, Σλοβενία 14,9 ευρώ •Κύπρος 18,2 ευρώ •Ισπανία 21 ευρώ •Ιταλία 26,7 ευρώ
•Ιρλανδία 29,1 ευρώ •Γερμανία 30,4 ευρώ
•Αυστρία 30,5 ευρώ •Φινλανδία 30,8 ευρώ

•Ολλανδία 32 ευρώ
•Γαλλία 34,2 ευρώ
•Λουξεμβούργο 34,6 ευρώ
•Βέλγιο 37,2 ευρώ

Σε όλες τις χώρες της ευρωζώνης πλην της Ελλάδας την τετραετία 2008 – 2012 σημειώθηκε αύξηση με τη μεγαλύτερη να καταγράφεται στην Αυστρία (15,5%), τη Σλοβακία (13,8%), τη Φινλανδία (13,7%) και το Βέλγιο (13,1%). Ο μέσος όρος αύξησης στην ευρωζώνη είναι στο 8,7% και ο μέσος όρος κόστους εργασίας ανά ώρα το 2012 έφτασε τα 28 ευρώ. Ωστόσο εάν κάποιος υπολογίσει τις χώρες εκτός ευρώ τότε η "ψαλίδα" μεγαλώνει επικίνδυνα καθώς στη Βουλγαρία η ώρα εργασίας πληρώνεται με 3,7 ευρώ, στη Ρουμανία με 4,4 ευρώ στη Λιθουανία 5,8 ευρώ, ενώ στη Σουηδία ένας εργαζόμενος λαμβάνει 39 ευρώ την ώρα και στη Δανία 38,1 ευρώ.

Μείωση προσωπικού

Η μείωση του προσωπικού στο δημόσιο τομέα, έχει πλήξει σε μεγάλο βαθμό τον χώρο της υγείας που από παλιότερα είχε προβλήματα έλλειψης προσωπικού κάνοντας την κατάσταση πλέον τραγική.
Ενδεικτικά το 2012 αποχώρησαν από τα νοσοκομεία περίπου 4280 υπάλληλοι και προσλήφθηκαν 182!!! Αποτέλεσμα αυτών είναι το υπάρχον προσωπικό να έχει φτάσει στα όρια του, να δουλεύει ακατάπαυστα χωρίς ξεκούραση, να επιφορτόνεται αλλότρια καθήκοντα και εργασίες άλλων ειδικοτήτων με ότι αυτό συνεπάγεται  και τους κινδύνους που εγκυμονεί για την ασφάλεια τόσο των εργαζομένων όσο και των ασθενών. Στο νοσοκομείο μας αυτήν την κατάσταση την βιώνουμε καθημερινά. Συνεχώς υπολογίζουμε πόσοι συνάδελφοι θα φύγουν με σύνταξη, πόσοι θα απομείνουμε, πόσοι θα αντέξουμε…Έχει ακουστεί ότι το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί με την κινητικότητα στο δημόσιο, σε κάποιες ειδικότητες, ίσως νοσηλευτές, πάντως δεν περισσεύουν πουθενά για να έρθουν. Προσλήψεις δεν διαφαίνονται παρά τις εξαγγελίες που κατά περιόδους ακούμε και με αυτούς τους ρυθμούς η συρρίκνωση του προσωπικού θα είναι τόσο μεγάλη που θα είναι αδύνατη η ομαλή λειτουργιά του νοσοκομείου μας!!!

Γράφει ο Τσιαγγίρης Σταύρος

Για όλα τα προβλήματα υπάρχει λύσις

Ένας χωρικός πάει για ψώνια στο χωριό, αλλά χαλάει το αυτοκίνητό του και αναγκάζεται να το πάει για επισκευή στο συνεργείο της περιοχής.

Όμως, επειδή η επισκευή  δεν μπορεί να γίνει την ίδια μέρα, αποφασίζει να γυρίσει σπίτι του με τα πόδια.

Το πρόβλημά του είναι πώς θα κουβαλήσει τα πράγματα, που αγόρασε δηλ. 5 κιλά μπογιά, έναν άδειο κουβά, 2  κότες και μια χήνα.

Ενώ προβληματίζεται τον πλησιάζει μια γριούλα που όπως φαίνεται έχει χαθεί...

- "Μήπως μπορείτε να μου πείτε, πως θα πάω στην οδό Άρεως 22," ρωτάει εκείνη.

-  Βέβαια το αγρόκτημα μου είναι εκεί κοντά, ελάτε μαζί μου. Το πρόβλημα μου είναι πως θα κουβαλήσω τα ψώνια μου..."

-  Απλούστατο λέει η γριούλα. Βάλτε το κουτί της μπογιάς μέσα στον άδειο κουβά και πιάστε τον με το ένα χέρι, πιάστε την χήνα με το άλλο χέρι και

   βάλτε από μία κότα σε κάθε μασχάλη.

Ο χωρικός εντυπωσιάστηκε, την ευχαρίστησε για την ιδέα, συνέχισαν μαζί.

Σε κάποια στιγμή, ο χωρικός πρότεινε να κόψουν δρόμο.

Οπότε η γιαγιά του λέει:

-"Α από εκεί είναι ερημιά. Ποιος με διαβεβαιώνει ότι καθοδόν δεν θα με στριμώξετε, και αφού μου σηκώσετε το φουστάνι,

   θα μου κάνετε ίνας Θεός ξέρει....."

  Και ο χωρικός χωρίς να θέλει να την προσβάλλει της απαντάει:

- "Θεέ και Κύριε, πως θα μπορούσα να σας κάνω τέτοιο πράγμα, αφού μεταφέρω 5 κιλά μπογιά, 2 κότες, μια χήνα? Θα χάσω τα πτηνά μου"

- " Απλούστατο:  θα ακουμπήσετε κάτω τη χήνα, θα την καλύψετε με τον άδειο κουβά, θα βάλετε από πάνω το κουτί της μπογιάς

      και εγώ θα κρατάω τις κότες...."

Επιμελήθηκε η Νικολέτα Νοχού

Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της

Πέθαναν μεταξύ 500 π.χ. & 322 π.χ. οι παρακάτω:

1) ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Στα 500 π.χ. 80 ετών, στην εξορία από πείνα.

  2) ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ: Στα 489 π.χ. 65 ετών, στην εξορία.

  3) ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ: Στα 468 π.χ. 72 ετών, στην εξορία.

  4) ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ: Στα 461 π.χ. 66 ετών, στην εξορία.

  5) ΑΙΣΧΥΛΟΣ: Στα 456 π.χ. 69 ετών, στην εξορία.

  6) ΠΕΡΙΚΛΗΣ: Στα 429 π.χ. 66 ετών, στη φυλακή.

  7) ΦΕΙΔΙΑΣ: Στα 429 π.χ. 66 ετών, στη φυλακή.

  8) ΑΝΑΞΑΓΟΡΑΣ: Στα 428 π.χ. 72 ετών, στην εξορία.

  9) ΗΡΩΔΟΤΟΣ: Στα 426 π.χ. 59 ετών, στην εξορία.

10) ΙΚΤΙΝΟΣ: Στα 420 π.χ. στην εξορία.

11) ΣΟΦΟΚΛΗΣ: Στα 406 π.χ. 74 ετών, στην εξορία.

12) ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ: Στα 406 π.χ. 74 ετών, στην εξορία.

13) ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ: Στα 404 π.χ. 48 ετών, στην εξορία.

14) ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Στα 399 π.χ. 71 ετών, ήπιε κώνειο.

15) ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ: Στα 396 π.χ. 64 ετών, στην εξορία.

16) ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ: Στα 385 π.χ. 61 ετών, στην εξορία.

17) ΠΛΑΤΩΝ: Στα 374 π.χ. 80 ετών, στην εξορία.

18) ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ: Στα 388 π.χ. 99 ετών, στην εξορία.

19) ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ: Στα 322 π.χ. 62 ετών, δηλητηριάστηκε.

 

             ΕΛΛΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ!!!!!!!

Επιμελήθηκε  η Νικολλέτα Νοχού

 

Το πείραμα που έλυσε το πρόβλημα της φτώχειας!

Φανταστείτε μία πόλη στης οποίας τους κατοίκους η κυβέρνηση θα πρόσφερε σταθερό εισόδημα διαβίωσης...
ανεξάρτητα από το ποιοι ήταν και τι έκαναν. Αυτό ακριβώς συνέβη πειραματικά,
για μία χρονική περίοδο 4 ετών κατά τη δεκαετία του 1970, στον Καναδά, όταν κυβέρνηση και τοπική αυτοδιοίκηση αποφάσισαν να διασφαλίσουν ένα εγγυημένο μίνιμουμ εισόδημα στις φτωχότερες οικογένειες της πόλης Ντοφίν της Μανιτόμπα.

Λίγα πράγματα έχουν γίνει γνωστά σχετικά με τα αποτελέσματα του πειράματος στη μικρή πόλη αγροτών, καθώς η καναδική κυβέρνηση για άγνωστους λόγους προτίμησε να μη δημοσιοποιήσει τα πορίσματα.
Έπειτα, όμως, από πενταετή έρευνα και επίμονο αγώνα, η καθηγήτρια και κοινωνική ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Μανιτόμπα, Έβελιν Φόρτζετ, κατάφερε το 2009 να βρει πρόσβαση στα σχετικά αρχεία. Και αυτό που εξήγαγε ως συμπέρασμα ήταν ότι το εν λόγω πειραματικό πρόγραμμα θα μπορούσε να εφαρμοστεί και να λειτουργήσει με εξαιρετικά ποσοστά επιτυχίας.
Σε αντίθεση με ...
το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, η οποία απευθύνεται μονάχα σε άτομα τα οποία πληρούν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις, το σχέδιο «Μίνιμουμ Εισόδημα» απευθυνόταν σε όλους, όντας το πρώτο και το μόνο τέτοιου τύπου ανοικτό πρόγραμμα κοινωνικής στήριξης που τέθηκε ποτέ σε λειτουργία, όχι μόνο στον Καναδά, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Δυστυχώς, όμως, τερματίστηκε αναπάντεχα το 1978, όταν ο Καναδάς επλήγη από ισχυρή οικονομική ύφεση.
Αρχικά, το πείραμα είχε συλληφθεί ως πιλοτικό πρόγραμμα το οποίο αφορούσε στην αγορά εργασίας. Αυτό που ήθελε να μάθει η κυβέρνηση ήταν τι θα συνέβαινε αν ο καθένας ξεχωριστά στην πόλη λάμβανε ένα σταθερό εισόδημα και, ειδικότερα, εάν οι άνθρωποι θα εξακολουθούσαν να θέλουν να εργαστούν. Και αποδείχτηκε πως όντως οι άνθρωποι δεν θέλησαν να εγκαταλείψουν τις εργασίες τους.
Δύο μονάχα τμήματα της εργατικής δύναμης της μικρής πόλης μείωσαν το χρόνο εργασίας τους ως αποτέλεσμα του προγράμματος: οι μητέρες και οι έφηβοι. Οι μεν λόγω του ότι είχαν πλέον τη δυνατότητα να περάσουν περισσότερο χρόνο με τα νεογέννητα βρέφη τους και οι δε επειδή η πίεση να συνεισφέρουν στο εισόδημα των οικογενειών τους δεν ήταν πια τόσο πιεστικό.
Στην περίοδο κατά την οποία βρισκόταν σε ισχύ το πρόγραμμα, οι επισκέψεις στα νοσοκομεία μειώθηκαν κατά 8.5%: λιγότερα εργατικά ατυχήματα, λιγότερες επισκέψεις στα εξωτερικά ιατρεία νοσοκομείων λόγω αυτοκινητιστικών ατυχημάτων και περιστατικών οικογενειακής βίας, αλλά και λιγότερα προβλήματα ψυχιατρικής φύσεως.
Με σημερινούς όρους, μία αντίστοιχη μείωση της τάξης του 8.5% στα περιστατικά ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε ολόκληρο τον Καναδά θα απέφερε στην κυβέρνηση 4 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.
Εάν ένας τέτοιος τύπος προγράμματος κοινωνικής στήριξης μπορούσε να εφαρμοστεί σε μεγαλύτερα τμήματα πληθυσμού και αποδειχθεί αποτελεσματικότερο από κάθε άλλο πρόγραμμα πρόνοιας, τότε γιατί ο Καναδάς, αλλά και άλλες χώρες στον κόσμο δεν έχουν επιχειρήσει να το θέσουν σε εφαρμογή;
Καθώς τονίζει η Έβελιν Φόρτζετ, το μεγαλύτερο ίσως εμπόδιο είναι η υπερίσχυση των αρνητικών στερεότυπων για τους φτωχούς: «είναι βαθιά ριζωμένη στις συνειδήσεις των ανθρώπων η πεποίθηση ότι δεν θα έπρεπε να προσφέρουμε στους ανθρώπους χρήματα για το τίποτα»…

Επιμελήθηκε η Σ.Ο. (πηγή tromaktiko)

Για τα μνημόνια......

Πριν μερικές μέρες πήρα στα χέρια μου το εκκαθαριστικό της εφορίας. Αμέσως διαπίστωσα πως σε σχέση με το περυσινό, το φορολογητέο ποσό ήταν μειωμένο κατά 2000€. Κοιτάζοντας τους φόρους αν συνυπολογίσουμε τις κρατήσεις υπέρ δημοσίου, υπέρ αλληλεγγύης κλπ είδα πως οι άμεσοι φόροι είναι πολύ αυξημένοι για τα λεφτά που παίρνουμε. Αν προσθέσουμε σε αυτά και το ποσό της εκκαθάρισης τότε  μας πιάνει απελπισία. Η ονομαστική μείωση του μισθού σε σχέση με την προ των μνημονίων εποχή ξεπερνάει το 30%. Αν αφαιρέσουμε από αυτά που μας έχουν αφήσει μέχρι στιγμής και όλους τους φόρους τότε η διαπίστωση είναι τραγική . Η μείωση ανέρχεται στο 50%. Μέσα σε 3 χρόνια  μειώθηκε ο μισθός μας στο μισό σχεδόν. Επίσης ο νέος τρόπος που υπολογίζονται οι υπερωρίες μας (που και αυτές δεν τις πληρωνόμαστε κανονικά) μείωσε ακόμα περισσότερο τις αμοιβές μας. Δηλαδή  έχουμε μείωση μισθών με ταυτόχρονη αύξηση των φόρων.

Να ήταν τουλάχιστον οι τελευταίες μειώσεις….

Αυτό αποκλείεται. Όλο ακούμε πως έχει αρχίσει να διαφαίνεται κάποια ανάκαμψη της οικονομίας και όλο επιβάλλονται καινούρια μέτρα στις πλάτες μας. Ήδη φέτος κόπηκαν 1000€ ακόμα από τα δώρα και το επίδομα αδείας. Να φτάσαμε άραγε μισθολογικά στον πάτο; Μάλλον όχι διότι έχουμε μπροστά μας νέες μειώσεις που θα φέρουν τα νέα μέτρα.

Όσο κάνουμε υπομονή τόσο οι πολιτικοί μας θα μας δουλεύουν ψιλό γαζί και θα μας φορτώνουν συνεχώς με νέα βάρη.

Δεν θάπρεπε να υπάρχει Έλληνας που να τους πιστεύει πραγματικά. Όμως για μικροσυμφέροντα υπάρχουν Έλληνες που τους ακολουθούν χωρίς να μπορούν να αντιληφθούν τι πρόκειται να ακολουθήσει. Μεγαλύτερη μείωση μισθών και συντάξεων μέχρι στο τέλος να γίνουν επίδομα, κλείσιμο όλων των επιχειρήσεων των Ελλήνων εκτός από τα πολυκαταστήματα, ξεπούλημα όλων των κοινωφελών επιχειρήσεων σε ξένους όπως έγινε με τον ΟΤΕ, λιμάνια, αεροδρόμια κλπ, ακόμα και πολλές δραστηριότητες που καλύπτει το δημόσιο θα δοθούν σε ιδιώτες. Και ο λαός να δουλεύει για ένα κομμάτι ψωμί χωρίς εργασιακά δικαιώματα όμηρος στα χέρια μεγαλοκαρχαριών. Τίποτα Ελληνικό δεν πρόκειται να αφήσουν οι σωτήρες μας. Έκαναν τα πάντα για να φθάσουν την οικονομία της Ελλάδας  εδώ που βρίσκεται. Τώρα θα μας σώσουν; Από τι; Από τους ίδιους;

Αφού αυτοί οι ίδιοι κυβερνάνε. Μήπως γιατί πονάνε για την Ελλάδα; Γιατί μόνοι τους χαρακτηρίζονται Έλληνες και Πατριώτες;

Ας ρίξουν μια ματιά στη γειτονική Τουρκία να δουν τι έκαναν οι πολιτικοί τους σε ανάλογη περίπτωση με το ΔΝΤ και μετά ας μιλήσουν για πατριωτισμό. Και για την Ιστορία την προηγούμενη εβδομάδα η Τουρκία ξεχρέωσε το ΔΝΤ και το ξαπόστειλε από τη χώρα τους. Αυτοί μάλιστα, χαρακτηρίζονται πατριώτες. Οι δικοί μας τι παράδειγμα έχουν να δώσουν;

Αλυσόδεσαν τη χώρα κάτω από το ζυγό του ΔΝΤ ελαφρά τη καρδία, καταπάτησαν τους νόμους του Συντάγματος και κάθε νόμος που νομοθετείται στρέφεται κατά των Ελλήνων πολιτών. Δεν άφησαν τίποτα αλώβητο.

Την ολοκληρωτική καταστροφή της χώρας μας τη βαφτίζουν  σωτηρία.

Με ποια λέξη θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την κατάσταση σε μια χώρα που η ανεργία ανέρχεται στο 30%, που η ανεργία στους νέους είναι πάνω από 50%, που δεν της έχουν απομείνει βιομηχανία, βιοτεχνία και η αγροτική παραγωγή συρρικνώνεται;

Ακόμα και το παραμύθι ότι όλα τα μέτρα πάρθηκαν για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα των προϊόντων ξεθώριασε. Υπάρχει σήμερα κανένας που το πιστεύει; Η αύξηση του ΦΠΑ στο 23%, η αύξηση της τιμής του πετρελαίου, η αύξηση στα τιμολόγια της ΔΕΗ  συμπαρέσυραν τις τιμές των προϊόντων στα ύψη.  Μόνο στο να δυσκολέψουν την επιβίωση των Ελλήνων συνέτειναν τα μέτρα αυτά και  όχι στην εξυγίανση της οικονομίας.

Ένα πράγμα που δείχνει αυτή την πρόθεση είναι και η εξωφρενική φορολόγηση των εισοδημάτων μας. Μόνο διεστραμμένα μυαλά που ανήκουν σε άτομα που μισούν τους συνανθρώπους τους  μπορεί να σκέφτονται νόμους για να φορολογήσουν ανύπαρκτα εισοδήματα. Μέτρο που και αυτό συμβάλλει με τη σειρά του στην εξολόθρευση των Ελλήνων.

Σε βαναυσότητα κάθε νέο μέτρο συναγωνίζεται τη βία των Ες-Ες.

Μήπως τελικά αυτός είναι ο στόχος των μνημονίων;

Η εξαφάνιση του Ελληνικού πληθυσμού από την Ελλάδα;

Γράφει ο Χρήστος Παπακώστας

Εκτακτη γενικη συνελευση 17-06-2013

Έκτακτη γενική συνέλευση πραγματοποίησε το σωματείο εργαζομένων του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Τρίπολης, σήμερα το πρωί, με βασικό θέμα συζήτησης τη θεμελίωση του ψυχιατρικού τομέα του Γενικού Νοσοκομείου Τρίπολης. Εκεί βρέθηκε ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ Σταύρος Κουτσιουμπέλης και ο βουλευτής Αρκαδίας Κώστας Ζαχαριάς και συζήτησαν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει τόσο ο κλάδος της ψυχικής υγείας όσο και οι εργαζόμενοι του. 

Η ψυχική νόσος είναι η νούμερο ένα νόσος στην Ελλάδα και μάλιστα νωρίτερα απ' ότι υπολογιζόταν, λόγω της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα. 
Συζητήθηκε το θέμα της κοινωνικής και εργασιακής επανένταξης των ψυχικά αρρώστων, πράγμα πολύ δύσκολο και μάλιστα δεν έχουν γίνει και καθόλου βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. 
Η συζήτηση περισσότερο όμως είχε να κάνει με την αγωνία των εργαζομένων του Ψυχιατρείου στο ενδεχόμενο κλεισίματος του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου και στην μεταφορά τους σε τομείς του Παναρκαδικού Νοσοκομείου. Σε κάποια νοσοκομεία αυτό έχει ήδη γίνει, όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική...στα νοσοκομεία δεν υπάρχουν ανεπτυγμένα ψυχιατρικά τμήματα και ουσιαστικά το Ψυχιατρείο σηκώνει το βάρος της Νοτιοδυτικής Ελλάδας. 
Έγινε αναφορά και στην γενικότερη κατάσταση του κλάδου της υγείας, δηλαδή στις συγχωνεύσεις των νοσοκομείων (από τα 136 θα μείνουν 85), στον ανύπαρκτο ΕΟΠΥΥ που στόχο έχει τη συρρίκνωση του συστήματος υγείας κάνοντας την ιδιωτική παροχή υγείας απαραίτητη αλλά ταυτόχρονα δυσπρόσιτη, στο θέμα των απολύσεων αλλά και της κινητικότητας.
Ειπώθηκε ότι επειδή θέλουν να στηρίξουν το Παναρκαδικό Νοσοκομείο Τρίπολης θα μεταφερθεί προσωπικό του Ψυχιατρείου εκεί. Επίσης οι εργαζόμενοι είπαν ότι δεν έχουν πληρωθεί τις εφημερίες και η έλλειψη του προσωπικού είναι τραγική. Το απαραίτητο προσωπικό για να λειτουργήσει ένα Ψυχιατρείο είναι ψυχολόγοι, ψυχίατροι, εργοθεραπευτές, κοινωνικοί λειτουργοί, νοσηλευτές.
Ο κ. Κουτσουμπέλης τόνισε ότι πρέπει να καταλάβει και ο πολίτης τι γίνεται για να μην μας θεωρεί προνομιούχους. Κάλεσε τους εργαζομένους να δώσουν μάχη για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση, λέγοντας 'να επιδιώξουμε την παράταση λειτουργίας του Ψυχιατρείου γιατί πολύ φοβάμαι ότι θα βγουν οι ψυχικά ασθενείς στους δρόμους'. Δεν έλειψε να αναφερθεί και στα κακώς κείμενα του κλάδου, δηλαδή ότι τα σωματεία δεν είχαν την ίδια πορεία πολλές φορές. 
Με τη σειρά του ο βουλευτής Αρκαδίας του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Κώστας Ζαχαριάς συμπλήρωσε ότι η εμπλοκή των ψυχιατρικών μονάδων με ΜΚΟ ήταν κακό για την κλάδο. Συμπλήρωσε ότι θα είναι τεράστια η διάλυση της δημόσιας υγείας αν περιέλθει στην αρμοδιότητα των περιφερειών και ότι δεν θα πρέπει να καταργηθεί η διεύθυνση της ψυχικής υγείας στο Υπουργείο. Επίσης υποστήριξε ότι πρέπει να φτιαχτούν σε κάθε νομό ψυχιατρικά τμήματα.
Τέλος αναφέρθηκε στην ανύπαρκτη οικονομική στήριξη του κλάδου και στο γεγονός ότι οι ξενώνες έχουν αφεθεί στην τύχη τους, χωρίς εξειδικευμένο προσωπικό και έχουν μετατραπεί σε μικρά άσυλα.

Ερωτήματα που τέθηκαν και μαρτυρούν την έντονη αγωνία των εργαζομένων είναι: Θα απορροφήσει το Παναρκαδικό Νοσοκομείο όλο το προσωπικό του Ψυχιατρείου; Πότε θα γίνει ο νέος ψυχιατρικός τομέας; Ο ψυχιατρικός τομέας αφορά το προσωπικό, τι θα γίνει με τους ασθενείς; Αν μεταφερθούν οι ασθενείς στα γενικά νοσοκομεία τι θα γίνει με τα οξέα περιστατικά;
Ο φόβος των εργαζομένων για απολύσεις και το ενδεχόμενο της κινητικότητας είναι έντονος γιατί δεν υπάρχει εμπιστοσύνη ότι θα υπάρξει συγχώνευση και αξιοποίηση του προσωπικού στο Παναρκαδικό. Υπάρχει η πεποίθηση ότι θα γίνει μεταφορά για να καλυφθούν οι ανάγκες του Παναρκαδικού και ότι δεν θα μεταφερθεί η λειτουργία του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου, το οποίο αυτή τη στιγμή λειτουργεί με 7 δομές, με σχεδόν 200 κλίνες και είναι πλήρης.
Η πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του Ψυχιατρείου, Μαρινάκου Ευαγγελία, υποστήριξε ότι θα μπορούσαν να δαπανηθούν χρήματα για τον υπάρχων ψυχιατρικό τομέα και όχι για τη δημιουργία νέου, ώστε να φτιαχτούν νέες δομές στο Ψυχιατρείο αυτό.
Ένα ακόμα πρόβλημα είναι ότι δεν έχουν πληρωθεί οι υπερωρίες των εργαζομένων αν και ήταν να γίνει μέχρι τις 13/6 καθώς και ο Μάρτιος του 2012. Επίσης 6 μήνες τώρα δεν έχουν καταβληθεί τα εξαιρέσιμα και οι αργίες. 
Να θυμίσουμε ότι η δημιουργία της ψυχιατρικής πτέρυγας έχει ανακοινωθεί εδώ και 10 χρόνια.

Αναδημοσιευση απο το kalimera-arcadia.gr